Νεροβούβαλος Κερκίνης

Η περιοχή της λίμνης Κερκίνης εκτός από τις εναλλασσόμενες φυσικές παραστάσεις και το ανεκτίμητης αξίας περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, είναι γνωστή και για το υπέροχο κρέας του βουβαλιού.

Η ετυμολογία της λέξης βουβάλι προέρχεται από [βου( βους, βοοειδή) – βα/μπα(βάλτος, μπατάκι, βαλτόνερο) – λι(τοπικός προσδιορισμός)].  Το βουβάλι είναι ένα είδος του οποίου η παρουσία στον Ελλαδικό  χώρο  χάνεται στα βάθη των αιώνων (Ηρόδοτος, Αριστοτέλης, Αριστοφάνης), με αντίθεση με όσους υποστηρίζουν ότι τα έφερε αποκλειστικά και μόνο ο Ξέρξης κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ελλάδα.

Τα κοπάδια των βουβαλιών μεγαλώνουν στο φυσικό τους περιβάλλον, ένα περιβάλλον που τους προσφέρει απλόχερα η λίμνη Κερκίνη, στη “σκιά” του όρου Μπέλλες,  συνεισφέροντας στη λειτουργία αυτού του καταπληκτικού οικοσυστήματος.

Παλιότερα τα βουβάλια αποτελούσαν το σήμα κατατεθέν της Κερκίνης , μέχρι το 1982, οπότε και τελειοποιήθηκε το δεύτερο φράγμα της λίμνης στο Λιθότοπο. Η στάθμη της Κερκίνης ανέβηκε κατά 5 μέτρα κατακλύζοντας και καταστρέφοντας τα βοσκοτόπια. Ο αριθμός των βουβαλιών, από 20000 που ήταν τη δεκαετία του 1970 στην περιοχή, έφτασε στα 320 στα μέσα της δεκαετίας του 80. Ύστερα από ενέργειες της Ε.Ε. , η οποία επιδότησε τη διαφύλαξη και την ανάπτυξη των βουβαλιών, ο πληθυσμός τους έφτασε στα σημερινά επίπεδα. Τα βουβάλια είναι ανθεκτικά στις ασθένειες, είναι υδρόβια και τους αρέσει να βουτούν στα νερά των ποταμών και των λιμνών.